ស្ថានការណ៍៖ ប្រទេសវៀតណាម

កំណត់ហេតុរបស់អ្នកនិពន្ធ៖ របាយការណ៍ស្តីពីស្ថានភាពនៃការរីករាលដាលជម្ងឺកូវីដ១៩នេះត្រូវបានពន្យាពេលជាច្រើនថ្ងៃ ដោយសារប្រទេសវៀតណាមនិងប្រទេសនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍តម្រូវឱ្យមានការតាមដានសារជាថ្មីអំពីស្ថានភាពជាក់ស្តែងរបស់ជម្ងឺដែលកំពុងកើតឡើង។យើងមានការសង្ស័យនៃចំនួនករណីចម្លងដែលបានរកឃើញនៅក្នុងប្រទេសទាំងនេះ វាពិតជាមានចំនួនទាប។ មកដល់ពេលនេះយើងមានអារម្មណ៍សុទិដ្ឋិនិយមច្រើនជាងមុនដោយមានហេតុផលមួយចំនួនដែលនឹងរៀបរាប់លម្អិតនៅក្នុងអត្ថបទខាងមុខនេះ។

នៅថ្ងៃទី១ ខែកុម្ភៈប្រទេសវៀតណាមគឺជាប្រទេសដំបូងបង្អស់ដែលបានអនុម័តបទប្បញ្ញត្តិជាបន្ទាន់មួយរួមមាន ការបិទអាជីវកម្មដែលមិនចាំបាច់និងសាលារៀន ព្រមទាំងផ្សព្វផ្សាយពីបញ្ហាដែលបង្កដោយជម្ងឺកូវីដ១៩។ យុទ្ធសាស្រ្តនេះពិតជាទទួលបានជោគជ័យក្នុងការគ្រប់គ្រងការរីករាលដាលមែន តាមស្ថិតិរកឃើញករណីចម្លងសរុបទាំងអស់មាន ២៦៨នាក់ គិតត្រឹមថ្ងៃ (ទី១៦ មេសា)។ ពេលនេះមាន ១៦៩ ករណីបានជាសះស្បើយ និង ៩៩ករណីកំពុងបន្តការព្យាបាល។ទោះបីស្ថានភាពព័ត៌មាននៅប្រទេសវៀតណាមមានការរឹតត្បិតដូចនៅប្រទេសកម្ពុជានិងឡាវយ៉ាងណាក៏ដោយ ការចម្លងពីប្រទេសចិនគឺជាដំណាក់កាលពីមួយដែលការចម្លងទាំងនេះត្រូវបានស្វែងរកឃើញ ហើយមានការគ្រប់គ្រងលើការរីករាលដាលតាមសហគមន៍បានទាន់ពេល។

ចាប់ពីខែកុម្ភៈដល់ខែមីនា មានករណីចម្លងថ្មីកើនឡើងពី១០ទៅ ១៦។ ក្នុងនេះមិនមានករណីស្លាប់ឡើយ ដែលមើលទៅដូចជាមិនពិតទេ។ ប៉ុន្តែចំនួនរកឃើញថ្មីនេះក៏ស្របទៅនឹងមធ្យមភាពនៃចំនួនអ្នកឆ្លងដែលបានសន្និដ្ឋានក្នុងអំឡុងពេល៣ទៅ៤សប្តាហ៍នេះដែរ។ ករណីរកឃើញថ្មីនៅក្នុងប្រទេសនៃគឺមានចំនួនច្រើនស្ទើតែច្រើនជាងពីរដា គឺនៅដើមខែមីនា ចន្លោះថ្ងៃទី៦ ទៅទី១០។ ពេលនេះផងដែរ ការចម្លងដំណាក់កាលទី២នៅ អាមេរិច អ៊ឺរ៉ុប និងអង់គ្លេសត្រូវបានរកឃើញ។ ស្ថានភាពក៏ស្ថិតក្នុងការគ្រប់គ្រងវិញនៅថ្ងៃទី៥ ខែមេសាដែលមានចំនួន ២៤០ករណី … Read More

ការព្យាបាលកូវីដ១៩តាមបែប វិទ្យាសាស្ត្រពិតនិងតាមការយល់ឃើញថាស្របតាមវិទ្យាសាស្ត្រ

ស្វែងយល់ពីវីរុស

ក្នុងចំណោមប្រភេទវ៉ីរុសកូរ៉ូណាជាច្រើន មេរោគកូវីដ១៩នេះគឺលក្ខណៈចម្លែកពិសេសម្យ៉ាងដោយសារវាមានប្រពន្ធ័ដ៏ស្មុគស្មាញ រូបរាងដូចមង្កុតពេលដែលមើលតាមមីក្រូទស្សន៍អេឡិចត្រុង។ វ៉ីរុសនេះមានស្រទាប់ការពារដែលផ្ទុកប្រូតេអ៊ីនដោយដើរតួជាអង្គធាតុបំបែកខ្លួនចម្លងបាន។ ដោយសារតែហ្សែនរបស់វាមានលក្ខណៈពិសេសហើយអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តមិនធ្លាប់បានជួប។ដូច្នោះហើយ ក្រុមហ៊ុនឱសថត្រូវការប្រើពេលសិក្សាយូរដើម្បីរកថ្នាំលើការកំណត់អង្គធាតុបំបែកខ្លួនរបស់វ៉ីរុសនេះ។

ដោយសារតែមានសភាពប្លែកនេះហើយបានបង្កឱ្យក្រុមសហគមន៍វិទ្យាសាស្ត្រនៅជុំវិញពិភពលោកប្រ ឈមនឹងបញ្ហានៃការសិក្សារកវិធីព្យាបាលពេលវីរុសចម្លងចូល។ ព្រមទាំងមានការពិបាកក្នុងការស្វែងយល់នូវដំណើររបស់វាពេលចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់មនុស្ស។ ក្រុមជំនាញវិជ្ជសាស្រ្តភាគច្រើនបានប៉ាន់ស្មានថាត្រូវការពេលពី ១២-១៨ខែដើម្បីស្រាវជ្រាវ សាកល្បងវ៉ាក់សាំងមុននឹងអនុម័តក្នុងការដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់។ បញ្ហាក៏ធំដែលអ្នកស្រាវជ្រាវកំពុងតែប្រឈមនៅពេលនេះគឺការប្រើវ៉ាក់សាំងតិចពេកគឺមិនអាចបង្ការមេរោគឬបង្កើតអង្គបដិប្រាណគ្រប់គ្រាន់បាន។ ប៉ុន្តែបើយកដាក់ថ្នាំច្រើនពេកវាអាចមានផលប៉ះពាល់លើអ្នកប្រើប្រាស់។ បច្ចុប្បន្ននេះវិធីសាស្រ្តតែមួយគត់ដែលល្អគឺបន្តរកវិធីព្យាបាលដើម្បីកាត់បន្ថយការកកើតរបស់វ៉ីរុស (ប្រឆាំងមេរោគ) ឬកម្ចាត់រោគសញ្ញាធ្ងន់ធ្ងរ។

Diane Griffin ជាសាស្រ្តាចារ្យផ្នែកជីវសាស្ត្រ និង ប្រព័ន្ធស៊ាំនៅមហាវិទ្យាល័យសុខភាពសាធារណៈ Bloom- berg នៃសាកលវិទ្យាល័យ Johns Hopkins បាននិយាយថា វ៉ីរុសចម្លងដោយបំបែកខ្លួននៅក្នុងកោសិកា ដូច្នេះវាពិបាកក្នុងការស្វែងរកថ្នាំកម្ចាត់វីរុសព្រោះវាអាច ធ្វើឱ្យបំផ្លាញកោសិកាបាន ។ ជាការពិតថ្នាំប្រ ឆាំងវីរុសចំបាច់សម្លាប់សមាសធាតុនៃវីរុសដើម្បីការពារកុំវាមានឱកាសបំបែកខ្លួនដូចដែលបង្ហាញក្នុងរូបភាពខាងលើ ។ មានកត្តាមួយទៀតគឺរាងកាយរបស់បុគ្គលមួយចំនួនអាចបង្កើតអង្គបដិប្រាណដែលមានតួនាទីការពារប្រឆាំងនឹងវ៉ីរុសបាន។ … Read More